Δεν ξέρω για εσάς, αλλά προσωπικά έχω γίνει από εκείνους που βγαίνουν για περπάτημα (όχι ότι έχουμε και πολλές εναλλακτικές) και βάζουν challenge στον εαυτό τους για το πόσα βήματα θα κάνουν, κι αν θα ξεπεράσουν αυτά της προηγούμενης ημέρας. Κι αν ναι, μου ρίχνω κι ένα self five γιατί… εκεί με έχει φτάσει αυτή η καραντίνα.

Αναμφίβολα το να «αποδράσεις» από τους τέσσερις τοίχους και να βγεις να περπατήσεις είναι από μόνο του καλό για τη φυσική κατάσταση και την υγεία σου, χωρίς να σημαίνει ότι πρέπει να καταγράψεις χιλιόμετρα ή να κάνεις 10.000 βήματα την ημέρα, όπως κάποτε είχε αναφερθεί ως το όριο για να κρατήσεις το κορμί το φιδίσιο. Πρακτικά αυτό, αν δεν έχουμε καραντίνα, απλά δε γίνεται.

Ο εν λόγω αριθμός ξεκίνησε να διαφημίζεται στο πολύ μακρινό παρελθόν, συγκεκριμένα το 1965, από την ιαπωνική εταιρεία Yamasa Clock, η οποία σχεδίασε τον πρώτο μετρητή βημάτων ‘manpo-kei’. Αυτό μεταφράστηκε ως «μετρητής 10.000 βημάτων» κι έτσι προωθήθηκε η συσκευή με το σλόγκαν «Ας περπατήσουμε 10.000 βήματα τη μέρα».

Τα 10.000 βήματα έμειναν καλά χαραγμένα στη μνήμη του κόσμου ως ο καθημερινός απαιτούμενος στόχος για καλή σωματική υγεία, μόνο που διάφορες επιστημονικές μελέτες τον κατέρριψαν με τον καιρό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πρόσφατη έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Harvard, που έδειξε ότι δε χρειάζεται να τρελαινόμαστε, αφού και τα 4.400 βήματα την ήμερα είναι αρκετά τόσο για καλή φυσική κατάσταση αλλά και μείωση κινδύνου θανάτου, ειδικά στις γυναίκες.

Οπότε τώρα που υπάρχει χρόνος ας κάνουμε τα ρεκοράκια μας στα βήματα, αλλά αργότερα, ας φροντίζουμε να κάνουμε έστω τα μισά από αυτά.