Ήρθε ο Απρίλης, ο τέταρτος μήνας του χρόνου, ο μήνας των λουλουδιών. Πήρε το όνομά του από το λατινικό ρήμα aperire, που σημαίνει ανοίγω, γιατί το μήνα αυτό „ανοίγουν“, ανθίζουν δηλαδή τα λουλούδια.

Έτσι λοιπόν ήρθε και η Πρωταπριλιά, ίσως η μοναδική ημέρα του χρόνου που επιτρέπονται, ή ακόμα καλύτερα, επιβάλλονται αλλά και συγχωρούνται τα ψέματα και οι φάρσες. Πολλοί μάλιστα ανυπομονούν γι‘ αυτή τη μέρα και σχεδιάζουν ακόμη και μέρες νωρίτερα μια καλοστημένη φάρσα στα κοντινά τους πρόσωπα. Πόσοι όμως ξέρουν πώς και από πού ξεκίνησε αυτό το έθιμο, το οποίο έχει αποκτήσει παγκόσμια διάσταση;

Γενέτειρα του εθίμου να είναι η Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η „1η Απριλίου“.

Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες κι έτσι οι αντιδραστικοί που δεν ήθελαν να συμβιβαστούν με τη νέα πραγματικότητα, συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν.

Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό στο γνωστό έθιμο της Πρωταπριλιάς.