Αμήχανο. Το να συναντάς τον έρωτά σου, τον πρώτο έρωτα μετά από χρόνια. Έχει μια γεύση νοσταλγίας κι εξέλιξης ταυτόχρονα. Πας για λίγο πίσω, βλέπεις τον εαυτό σου μερικά χρόνια πριν, τις επιλογές σου και το γούστο σου ακόμα, που από τότε μπορεί να έχει αλλάξει ίσως κι εντελώς. Βλέπεις πως δεν είσαι πια ο ίδιος κι αλίμονο αν συνέβαινε αυτό.

Ο πρώτος έρωτας είναι συνήθως ένας τύπος που αν συναντούσες τώρα, ίσως και να προσπερνούσες. Κι αυτό γιατί μπαίνοντας για πρώτη φορά στο παιχνίδι του έρωτα, τα κριτήριά σου δεν είναι τελείως διαφορετικά. Όλα είναι πρωτόγνωρα και δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Από την άλλη, μη θαρρείς πως είναι κακό, γιατί έχει κάτι που συνήθως, οι επόμενοι δεν έχουν. Την αφέλεια της αρχής και μπόλικη τρέλα. Πέφτεις με τα μούτρα κι όπου σε βγάλει. Εξιδανικεύεις τον σύντροφό σου, δε φοβάσαι, δεν έχεις φρένο. Είναι αυτός ο έρωτας που πάντα θα διηγείσαι στους φίλους, όποια και να ήταν η κατάληξη και η γεύση που σου άφησε, θα ‘χεις κάτι να πεις γιατί όλα ήταν καινούρια.

Ο πρώτος αυτός έρωτας σού μαθαίνει πώς είναι για πρώτη φορά να νιώθεις αυτό το χαρακτηριστικό σφίξιμο στο στομάχι. Να έχεις αυτό το χαζό χαμόγελο, ακόμα κι αν όλα γύρω σου γκρεμίζονται. Ο πρώτος έρωτας ήταν αυτός που σού έμαθε πως τελικά μπορείς να ερωτευτείς ξανά. Μια κατηγορία μόνος του, με τα στραβά και τα καλά του, να και πάλι στον δρόμο σου. Σαν να άνοιξε μια πόρτα στο αισθηματικό σου χρονοντούλαπο.

Τον κοιτάς και αναρωτιέσαι, αν όντως ήσασταν μαζί, αφού μοιάζει να συνέβη σε κάποιον άλλο κι όχι σε σένα. Ύστερα έρχεται η οικειότητα, ακόμα και η μυρωδιά του σού είναι γνώριμη, λες και μπήκες σε μια χρονομηχανή και βλέπεις την ιστορία αυτή να διαδραματίζεται μπροστά σου. Μόνο που τώρα είσαι θεατής. Υπάρχει ταυτόχρονα νοιάξιμο αλλά και μέτρο.

Ώσπου για πρώτη φορά σου βγαίνει να τον αποκαλέσεις «φίλε». Ναι κι όμως, θα μπορούσε να είναι ένας φίλος από τα παλιά, που κάποτε μοιραστήκατε έναν έρωτα. Έχεις πια έναν άλλο αέρα, πιο ώριμο και γοητευτικό. Μεταξύ σας δεν υπάρχει ίχνος ερωτισμού. Βλέπεις τελικά πώς αλλάζει τα δεδομένα ο έρωτας; Η ζήλια μπορεί να μεταμορφωθεί σε «φυσικά και να βγούμε ζευγάρια». Ίσως και να αφήσεις να μπει ξανά στη ζωή σου, υπό άλλες συνθήκες πια.

Γιατί επί της ουσίας θέλεις πραγματικά να είναι καλά, δε σε απασχολούν οι επιλογές του. Δεν τον απασχολούν οι δικές σου. Αυτά που ζητάς τώρα απέχουν από το παρελθόν. Ο πρώτος σου έρωτας είναι μια σελίδα από το βιβλίο σου -ίσως και περισσότερες- μα σκέψου να έπρεπε ξαφνικά κι από το πουθενά να γυρίζεις πίσω στις πρώτες σου σελίδες. Κουραστικό! Κι ίσως το λες και καρμικό δυο άτομα που μοιράστηκαν τον πρώτο τους έρωτα παρέα να ξανασυναντηθούν, σαν να γίνεται ένας πλήρης κύκλος στις πορείες τους. Βλέπεις, τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Ό,τι ακούμπησε την καρδιά σου, θα έχει πάντα λίγο χώρο στη ζωή σου, γιατί κάτι σου δίδαξε. Κι ο πρώτος μας έρωτας μας έμαθε αλήθεια πολλά ακόμη κι αν ποτέ δεν του τα αναγνωρίσαμε. Τα ξέρουμε εμείς κι αυτό αρκεί.