Βλέπω τις διάφορες αναρτήσεις για το επίκαιρο θέμα της ελληνικής Πολιτικής, την επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές και την ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη σε Πρωθυπουργό της χώρας.

Αν και είναι λογικό να μην υπάρχει μόνο θετική ανταπόκριση για κάποιον, τα σχόλια τα οποία αντικρίζω είναι τραγικά. Οι χρήστες του «εύχονταν» τα χειρότερα, ότι είναι προσβολή του ανθρώπινου είδους, ότι θα καταστρέψει την Ελλάδα,  βρίζουν την οικογένεια του και άλλα πολλά διαμάντια. Και όλο αυτό επειδή απλώς ασχολήθηκε με την Πολιτική και έτυχε να νικήσει. Αν ήταν 4το, 5το Κόμμα, δεν θα του έδινε κανένας σημασία.

Πάντα αυτός που βγαίνει μπροστά ενοχλεί.

Το φαινόμενο αυτό, φυσικά, εντοπίζεται σε άλλα social media ή γενικότερα σε όλο τον κόσμο του Διαδικτύου. Έχει μεγάλη σημασία να διαχωρίσουμε στο μυαλό μας τα αρνητικά σχόλια από τα γεμάτα, άνευ λόγου, μίσος σχόλια. Τις περισσότερες φορές τα αρνητικά σχόλια είναι καλύτερα από τα θετικά, γιατί βοηθούν τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι. Το θέμα όμως είναι να διατυπώνονται με ευγενικό τρόπο και να μην προσβάλλουν το άτομο που τα δέχεται.

Τα σχόλια, όμως, που εκφράζουν μίσος και προσβολή έρχονται τελείως σε αντίθεση με τα παραπάνω. Δε βοηθούν κανέναν να γίνει καλύτερος, αλλά, ειδικά αν έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση, τον ωθούν στο να κλείνεται στον εαυτό του. Βέβαια, υπάρχουν και περιπτώσεις ατόμων οι οποίοι αδιαφορούν και προχωρούν παρακάτω, συνειδητοποιώντας ότι τέτοιοι «άνθρωποι» απλά υπάρχουν εκεί έξω και δε θα σταματήσουν να ασχολούνται σε μόνιμη βάση με τους άλλους.

Η γνώμη μου;

Έτσι θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται τέτοιου είδους σχόλια, γιατί αυτά τα άτομα δε θέλουν το καλό των γύρω τους. Η μόνη τους επιθυμία είναι να τους ρίξουν για να νιώσουν εκείνοι καλύτεροι.  Και αν ασχοληθείς μαζί τους, το μόνο που καταφέρνεις είναι να νικήσουν.

Ένας ακόμη τρόπος να αντιμετωπίσεις τέτοιου είδους σχόλια, αν είσαι ένας από αυτούς που τα δέχονται, είναι να προσπαθήσεις να χτίσεις την αυτοπεποίθηση σου. Έτσι θα πάψεις να τους δίνεις σημασία πια. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και αυτό είναι που τον κάνει σημαντικό. Μην αφήνεις κανέναν να σε πείσει να μην είσαι ο εαυτός σου. Χωρίς την ελευθερία έκφρασης, στην πραγματικότητα είναι λες και δεν υπάρχουμε σε αυτόν τον κόσμο.

Αν, ανήκεις στα άτομα που εκμεταλλεύονται την ελευθερία που παρέχει το Διαδίκτυο και με κάθε ευκαιρία προσπαθείς να προσβάλλεις τους γύρω σου, ρίξε μια ματιά στα παρακάτω. Ελπίζω να σε οδηγήσουν στην αλλαγή αυτής της συμπεριφοράς.
Αρχικά, σκέψου τα εξής:

Θα είχες την ίδια στάση απέναντι σε κάποιον που θα ήταν ακριβώς μπροστά σου, πρόσωπο με πρόσωπο;

Αν κάποιος μιλούσε τόσο άσχημα σε ένα συγγενικό/κοντινό σου άνθρωπο θα ένιωθες μια χαρά;

Αν η απάντηση σου ήταν όχι στις δύο αυτές ερωτήσεις, τότε μήπως θα έπρεπε να σταματήσεις να το κάνεις;

Είναι απαραίτητο να μάθουμε να αξιοποιούμε σωστά την αξία της δημοκρατίας. Το γεγονός ότι έχουμε ελευθερία έκφρασης δε μας δίνει το δικαίωμα να σχολιάζουμε κάποιον για την εμφάνιση/επιλογές/χαρακτήρα/οικογένεια του κ.λπ. με το χειρότερο τρόπο. Ακόμη, την επόμενη φορά που θα θελήσεις να προσβάλλεις κάποιον, αναρωτήσου αν χρειάζεσαι κι εσύ βελτίωση σε κάτι. Μήπως να ασχοληθείς περισσότερο με το κομμάτι του εαυτού σου, κι όχι τόσο με αυτό των άλλων;

Ο διαδικτυακός κόσμος είναι σαφώς πιο απρόσωπος και δίνει τη δυνατότητα στα μέλη του να εκφράζονται ανώνυμα. Όμως, η ανωνυμία αυτή δε συνδέεται με κανένα δικαίωμα κακίας και προσβολής. Γενικά πάντα πίστευα στην καλοσύνη των ανθρώπων. Μακάρι να κερδίσω ξανά ολοκληρωτικά την πίστη μου σε αυτή, γιατί έχει αρχίσει να χάνεται με όσα βλέπω. Και αυτό είναι θλιβερό.