(Ομιλία του Αριστοφάνη Οσμανλή στην Γεν. Συνέλευση μελών της Ελλ. Κοινότητας του Ντίσσελντορφ)

Κύριοι,

Το Φθινόπωρο του 2018 καλεστήκαμε από το Πρωτοδικείο του Ντίσσελντορφ να φροντίσουμε και να προβούμε σε όλες τις σχετικές ανεργίες, ώστε να επαναλειτουργήσει η Ελληνική Κοινότητα   η σε διαφορετική περίπτωση, να διαλυθεί.

Αποφασίσαμε το πρώτο.

Το εγχείρημα ήταν δύσκολο. Το γνωρίζαμε.

Το καρκίνωμα στην Κοινότητα ήταν μία ασθένεια περίπου 10 ετών. 10 έτη μη σωστής διαχείρισης και κατάχρησης, έφερε την Κοινότητα έπειτα από 50 χρόνια δυναμικής παρουσίας στην Γερμανική Κοινωνία του Ντίσσελντορφ στην κατάσταση της σήψης.

Βρομάει αγαπητοί μου η Κοινότητα, σαπίλα.

Μία σαπίλα που άρχισε επί προεδρίας Θωμά Μηγδαλά, συνεχίστηκε με τον Γεώργιο Ρούγα και τέλος με την Γεωργία Ζαχαριά.

Επί 10 χρόνια, όλα τα Προεδρεία ενδιαφερόντουσαν μόνο για το προσωπικό τους όφελος, την προσωπικής τους προβολής και  τις προσωπικές τους επιδιώξεις.

Επί 10 Χρόνια δεν τηρήθηκαν σωστά, μάλλον δεν τηρήθηκαν καθόλου βιβλία Ταμείου.

Δεν κατατέθηκαν επί 10 χρόνια οι Φορολογικές Δηλώσεις στην Γερμ. Οικ. Εφορία.

Τα μέλη της Κοινότητας δεν έλαβαν ποτέ έναν σωστό οικονομικό απολογισμό.

Ο Γιώργος Ρούγας δεν παρουσίασε κανέναν οικονομικό απολογισμό για τα έτη 2011, 2012,2013, 2014 και 2015. Συνάμα, καταχράστηκε το Ταμείο της Κοινότητας με αποτέλεσμα να οριστεί δικάσιμος από το Πρωτοδικείο Ντίσελντορφ στις 29 Απριλίου για να επιστρέψει τουλάχιστον τα 4000,-€ για τα οποία έχουμε στοιχεία ότι καταχράστηκε.

Η τελευταία Πρόεδρος κ. Ζαχαρία, έπειτα από 3 χρόνια προεδρίας, μας παρέδωσε μόνον το ποσό των 97,-€  χωρίς παραστατικά. Οικονομικό απολογισμό για τα έτη 2015, 2016, 2017 και 2018 δεν παρέδωσε, διότι όπως μας δήλωσε, τα βιβλία της Κοινότητας κλάπηκαν.

Η Παράδοση των 97,-€ και της σφραγίδας έγινε τον Δεκέμβριο 2018 και έπειτα από δικαστικές απειλές.

Φυσικά για όλες τις ατασθαλίες, την ευθύνη δεν την φέρουν μόνο οι Πρόεδροι, αλλά και όλα τα άλλα μέλη, ιδιαίτερα οι Ταμίες και οι Γραμματείς.

Όλοι ακούσαμε τον Ταμεία κ. Ευριπίδη Σπανίδη να λέει για δεύτερη φορά στην Γεν. Συνέλευση ότι αυτός δεν παρέλαβε ποτέ ούτε Ταμείο ούτε χρήματα. Όλα τα διακινούσε ο Γιώργος Ρούγας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Άγγελο Τσιγάρα, ο οποίος αν και Γραμματέας, μέχρι στιγμής δεν έχει παραδώσει όλα τα αρχεία της Κοινότητας. Και το αστείο της ιστορίας, ο κ. Άγγελος Τσιγάρας έχει κάνει μήνυση στην Κοινότητα για συκοφαντία.

Όταν αποφασίσαμε να αναλάβουμε την αναβάθμιση της Κοινότητας, ήμασταν γνώστες της άθλιας κατάστασης που βρισκόταν η Ελλ. Κοινότητα. Το ότι θα δεχόμασταν έναν σχετικό αρνητισμό αλλά και λασπολογία από μια μικρή ομάδα, μας ήταν και αυτό γνωστό.

Αυτό που δεν μας ήταν γνωστό είναι το μέγεθος της ανήθικης συμπεριφοράς τού Γιώργου Ρούγα.

Και σ αυτό το σημείο θέλω πραγματικά από πλευράς μου να συγχαρώ την Ειρήνη Κυρκιώτη και την Ολυμπία Κασσιάνου, δύο έντιμες γυναίκες που ευχαρίστως θέλησαν να βοηθήσουν στην επαναλειτουργία της Κοινότητας και ήρθαν αντιμέτωπες με τις άθλιες και αισχρές προσφωνήσεις του Γιώργου Ρούγα.

Αυτό το ανήθικο άτομο κάθε στιγμή που ανοίγει το στόμα του, ανοίγει ένας οχετός κόπρων.

Χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Μας κατήγγειλε στο Δικαστήριο, διέσπειρε αναλήθειες, έγραφε καταγγελίες στο Γερμανικά Δικαστήρια ως εκπρόσωπος όλων των Παρατάξεων, παραποίησε ειρωνικά το Όνομα μου, Χρησιμοποίησε πλήθος αισχρά επίθετα, φθάνοντας στο τέλος να χαρακτηρίσει τις δύο συναδέλφισσες ως <<εταίρες>>.

Αυτό το ανήθικο άτομο κύριοι δεν μπορεί να είναι μέλος της Ελληνικής Κοινότητας. Το Σώμα της Γεν. Συνέλευσης πρέπει σήμερα να αποφασίσει την δια πάντων διαγραφή του.

Συγχρόνως ζητάω και την διαγραφή του Άγγελου Τσιγάρα διότι διώκει Δικαστικά την Ελλ. Κοινότητα και διότι δεν παραδίδει όλα τα Αρχεία της Κοινότητας.

Οι Ελληνικές Κοινότητες μου είναι γνωστές από το 1980.

Ήμουν σε πολλά Διοικ. Συμβούλια ως απλό μέλος ή ως Πρόεδρος.

Την Ελλ. Κοινότητα Ντίσσελντορφ την γνώρισα το 2001. Τότε επικρατούσε μεν ένα οργανωτικό χάος, αλλά δεν υπήρχε αυτή η σημερινή ηθική κατάπτωση. Επικρατούσε μία μεγάλη πολιτική, κομματική αντιπαλότητα. Παλιά κομματικά στελέχη ενεργά ήδη επί δικτατορίας που είχαν ακόμα την ορμή της μεταπολίτευσης, αλλά παρόλα αυτά διατηρούσαν μία σχετική ηθική.

Αυτή η κομματική αντιπαλότητα εμφανίζονταν έντονα μέχρι το 2015, ιδιαίτερα παραμονές εκλογών στην ΟΕΚ, όπου το κάθε πολιτικό Κόμμα ήθελε να έχει την πλειοψηφία των αντιπροσώπων.

Με αποτέλεσμα, τα Διοικ. Συμβούλια να αλληλοσπαράζονται ξεχνώντας τον σκοπό ύπαρξης των, το ίδιο και η Ομοσπονδία. Τότε οι Κοινότητες είχαν πολλά <πλασματικά> μέλη. Λέω πλασματικά, διότι το 80% των μελών ερχόταν (για να κυριολεκτούμε τους έφερναν) με μόνο σκοπό να ψηφίσουν μία συγκεκριμένη Παράταξη. Μπορεί η Κοινότητα του Ντίσσελντορφ το 2001 να είχε 1200 μέλη, όμως τα ενεργά μέλη στην πραγματικότητα ήταν πολύ λιγότερα. Θα έλεγα μόνο το 20% .

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν ο μαρασμός των Κοινοτήτων, ο οποίος μαρασμός όμως άνοιγε τις πόρτες και όλους τους καιροσκόπους τυχοδιώκτες που κάτω από το πέπλο της Κοινότητας βρίσκουν ευκαιρία να εκμεταλλευτούν και να εξαπατήσουν αρκετούς συμπατριώτες μας.

Υπάρχουν στοιχεία όπου στελέχη της Κοινότητας εξαπάτησαν συμπατριώτες μας.

Είμαι της γνώμης λοιπόν, ότι βασικός παράγοντας της παρακμής των Κοινοτήτων στην Γερμανία είναι ο έντονος κομματισμός. Η απουσία του Ατόμου, του Προσώπου και η επιβολή του Κόμματος.

Μπορεί να βρω αρκετές αντιρρήσεις. Θα ασπαστώ κάθε αντίρρηση.

Αλλά στην κάθε αντίρρηση θα ζητήσω να μου πει ο κάθε αντιλεγόμενος, την δική του σκέψη. Τι είναι αυτό που ώθησε την Κοινότητα στην παρακμή, και τι αντιπροτείνει. Και είμαι σίγουρος ότι δεν θα πάρω απάντηση.

Σκοπός μας λοιπόν θα πρέπει να είναι να βάλουμε σε δεύτερη μοίρα τα Πολιτικά Κόμματα και τις Παρατάξεις και σε πρώτη σειρά τα άτομα. Οι Παρατάξεις πλέον πρέπει να παίξουν έναν επικουρικό αφανή ρόλο.  Τα άτομα και τα πρόσωπα θα είναι αυτά που θα παίζουν τον βασικό ρόλο λειτουργίας της Κοινότητας.

Η μάζα και ο όγκος δεν είναι απαραίτητα τα σημαντικότερα στοιχεία στην Κοινότητα.  Οι δραστηριότητες και οι Παρεμβάσεις είναι τα στοιχεία που κατοχυρώνουν την Κοινότητα ως Φορέα του Ελληνισμού.

Η Σημερινή Γενική Συνέλευση ήρθε σε σώμα έπειτα από 6 Μήνες αφότου λάβαμε την εντολή επαναδραστηριοποίησης η διάλυσης της Κοινότητας.

Αφήσαμε να περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, διότι θεωρήσαμε ότι „ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός“.

Σ αυτό το χρονικό διάστημα φροντίσαμε να τακτοποιήσουμε τα φοροτεχνικά θέματα,

φροντίσαμε να επανα δραστηριοποιήσουμε τις επαφές μας με το Ελλ. Προξενείο,

το Δημαρχείο του Ντίσσελντορφ, την Υπηρεσία Ενσωμάτωσης, τα Γερμανικά Συνδικάτα, άλλους Γερμανικούς Φορείς και Οργανώσεις, προγραμματίσαμε διάφορες ομιλίες για το Φθινόπωρο,

η Ελλ. Κοινότητα δήλωσε παρούσα στον τελευταίο ασπασμό του Georg Albrecht,

είμαστε συνδιοργανωτές στην έκθεση στο Δημαρχείο της Πόλης μας με θέμα: Δικτατορία 1967, Ελληνογερμανικές Σχέσεις

Οργανώσαμε Μαθήματα Γερμανικών για τους νέους Ελλ. Μετανάστες,

Λειτουργούμε την Σελίδα της Κοινότητας στο    Facebook,  όπου ενημερώνουμε τον Ελληνισμό με διάφορα επίκαιρα και ενδιαφέροντα θέματα, αλλά και απαντούμε σε συμπατριώτες που θέλουν μία συγκεκριμένη βοήθεια. Εν ολίγοις, σε 6 μήνες παρουσιάσαμε δραστηριότητες που δεν είχαν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια.

Παρεμπιπτόντως πρέπει να αναφέρω ότι παράλληλα ο Γιώργος Ρούγας λειτουργεί μία Ομάδα στο Facebook ως Ελληνική Κοινότητα με σκοπό την λασπολογία της Κοινότητας. Η Γεν. Συνέλευση πρέπει να καταγγείλει αυτό το ανήθικο γεγονός.

Αντίθετα με την άσχημη συμπεριφορά του Γιώργου Ρούγα και Άγγελου Τσιγάρα, πρέπει να αναφέρω την βοήθεια που μας πρόσφεραν οι Νίκος Παπαδόπουλος και Γιώργος Μπουκουβάλας. Θέλω να τους ευχαριστήσω για την συμβουλευτική και ηθική υποστήριξη τους.

Όσον αφορά την οικονομική κατάσταση της Κοινότητας (31.03.2019),

Έσοδα:

Παραλαβή από απερχόμενο Διοικ. Συμβούλιο:                        97,00€

Συνδρομές 2019 από νέα μέλη:                                                  280,00€

Σύνολο:                                                                                            377,00€                                       377,00€

Έξοδα:

Έξοδα δικαστηρίου (Υπόθεση Γιώργου Ρούγα)                         388,50€

Έξοδα δικαστηρίου (Υπόθεση Ζαχαρια)                                    105,00€

Κατάθεση ανθοδέσμης (Γεώργιος Άλμπρεχτ)                             70,00€

Γραφική ύλη                                                                                       30,80€

Ταχυδρομικά έξοδα                                                                             8,90€

Λειτουργικό Πρόγραμμα Υπολογιστή                                           77,35€

Ενοικίαση αίθουσας για μαθήματα                                            200,00€

Σύνολο:                                                                                             880,55€                                  880,55€

Αποτέλεσμα:                                                                                                                                           –    503,35€          

Τα έξοδα λόγω αδυναμίας του Ταμείου, καλύφθηκαν προσωρινά από τον Α. Οσμανλή.

Προοπτική:     

Σήμερα πιστεύω ότι είμαστε στο κατάλληλο σημείο εκλογής ενός Διοικ. Συμβουλίου.

Στους τελευταίους μήνες η Ελληνική Κοινότητα άρχισε να γίνεται και πάλι ενδιαφέρουσα. Διαπιστώσαμε ότι οι όλες μέχρι τώρα πρακτικές δεν είναι πλέον επίκαιρες και πρέπει να εκσυγχρονιστούν.

Πρέπει να πάρουμε γενναίες και ριζικές αποφάσεις.

Η Ελληνική Κοινότητα Ντίσσελντορφ πρέπει να ανοιχτεί στην τοπική Γερμανική Κοινωνία. Πρέπει να είναι εμφανή η παρουσία της στα Γερμανικά δρώμενα.

Στην παρεμφερή περιοχή του Ντίσσελντορφ, στις πόλεις Ζόλιγκεν, Μέτμανν,  Ρατινγκεν, Χίλτεν, Έρκρατ, Νόις, Κορσενμπροιχ, Γκρεβενμπροιχ, Κρέφελντ ζουν και εργάζονται περίπου 6000 Έλληνες. Ο αριθμός αυτός κατά πάσα πιθανότητα, τα επόμενα χρόνια να αυξηθεί, αφού είναι αρκετοί αυτοί που ζητούν μία κατοικία εκτός Ντίσσελντορφ, διότι τα ενοίκια του Ντίσσελντορφ είναι στα ύψη.

Προτείνω λοιπόν η Ελληνική Κοινότητα Ντίσσελντορφ Α.Σ. να αλλάξει ονομασία σε Ελληνική Κοινότητα Ντίσσελντορφ και περιχώρων Α.Σ.. Μέλη δε της Κοινότητας να μπορούν να γίνουν άτομα που ζουν και εργάζονται στα περίχωρα του Ντίσσελντορφ (ακτίνα 20ΚΜ) και εφ όσον στην πόλη διαμονής των δεν υπάρχει η δεν λειτουργεί καμία Ελληνική Κοινότητα.

Οι Συμπληγάδες Πέτρες είναι πλέον πίσω μας.

Αν πιστεύουμε στην αναγκαιότητα ύπαρξης μίας δυναμικής Ελληνικής Κοινότητας, θα πρέπει να εκλέξουμε ένα Διοικ. Συμβούλιο αντάξιο των περιστάσεων και σύγχρονο της εποχής μας.

Η εποχή του μπακαλοτεφτερου και του Κομματοπατέρα, έχει απέλθει προ πολλού. Και συγκεκριμένα, τα έχει απορρίψει ο Ελληνισμός.

Τα κομματικά πιστεύω του καθενός, δεν πρέπει να μπαίνουν τροχοπέδη στην εξέλιξη

Εμπρός λοιπόν για μία εξέλιξη και μην αναμοχλεύετε τα παλιά.